22 اوت 2024- مطالعه ی منتشر شده در ژورنال BMC Public Health، رابطه ی بین قرار گرفتن در معرض ذرات ریز (PM2.5) و خطر ابتلا به دیابت بارداری (GDM) را ارزیابی کرده است.

آیا آلودگی PM2.5 باعث دیابت بارداری می شود؟

بروز GDM که یک اختلال متابولیک شایع بارداری است، در سال های اخیر افزایش یافته است. مطالعه ی تاثیر عوامل بیماری زا بر خطر GDM ضروری است، زیرا این وضعیت بر سلامت زنان باردار تأثیر می گذارد و خطر پیامدهای نامطلوب بارداری مانند هیپوگلایسمی نوزادان و ماکروزومی را افزایش می دهد.

مکانیسم هایی که از طریق آن PM2.5 و ترکیبات آن منجر به GDM می شوند، نامشخص است. شواهد کنونی نشان می‌دهد که هیدروکربن‌های آروماتیک چند حلقه‌ای (PAHs) موجود در PM2.5 ممکن است با سرکوب ژن سوبسترای ۲گیرنده ی انسولین به ایجاد مقاومت به انسولین (IR) کمک کنند.PM2.5 ، همچنین مسیر سیگنالینگ گیرنده ی CC-chemokine 2 را تغییر می دهد که باعث تشدید مقاومت به انسولینمی شود.

با این حال، برخی از مطالعات هیچ ارتباطی را بین GDM و PM2.5 نشان نداده اند. بنابراین، مطالعات در مقیاس بزرگ برای روشن کردن ارتباط بالقوه بین قرار گرفتن در معرض PM2.5 و خطر GDM مورد نیاز است.

ذراتPM2.5 ، شامل مواد مختلفی مانند سولفات، نیترات، مواد آلی (OM)، آمونیوم و کربن سیاه (BC)، است و سمیت مربوط به هر یک از این اجزا با هم متفاوت است. به عنوان مثال، یک مطالعه گزارش داد که آمونیاک عامل اصلی آسم است، در حالی که مطالعه دیگری OM را به عنوان ماده شیمیایی اصلی مسئول افزایش خطر ابتلا به دیابت به دلیل قرار گرفتن در معرض PM2.5 شناسایی کرد.

تا به امروز، مطالعات کمی ارتباط بین خطر GDM و PM2.5 و ترکیبات آن را بررسی کرده اند.

در مورد این مطالعه

مطالعه ی گذشته نگر کنونی شامل زنان باردار از شهر گوانگژو در استان گوانگدونگ چین بودند، این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین PM2.5 و اجزای آن و خطر ابتلا به دیابت بارداری انجام شد. داده‌ها بین سال‌های 2020 و 2022 از یک بیمارستان محلی به‌دست آمدند، و از دهمین ویرایش تعریف طبقه‌بندی بین‌المللی بیماری‌ها(ICD-10) برای تشخیص GDM استفاده شد.

همه شرکت کنندگان در مطالعه به طور طبیعی باردار شدند، در دوران بارداری در گوانگژو زندگی کردند، اطلاعات کاملی داشتند، دوقلو باردار نبودند و سابقه فشار خون یا دیابت قبل از بارداری نداشتند.

از پایگاه داده ی پروژه ردیابی آلودگی هوا در چین (TAP) برای به دست آوردن اطلاعات در مورد غلظت روزانه PM2.5 و اجزای آن استفاده شد. همچنین داده ها در مورد عوامل مخدوش کننده بالقوه مانند سن، قومیت، وضعیت تاهل، نوع شغل و گروه خونی جمع آوری شد.

برای تشخیص GDM، زنان آزمایش تحمل گلوکز خوراکی را انجام دادند که پس از حداقل هشت ساعت ناشتا بودن بین هفته های 24 و 28 بارداری انجام شد.

یافته های این مطالعه

در مجموع 17855 زن باردار در این مطالعه وارد شدند که 22.1 درصد از آنها مبتلا به GDM بودند. میانگین سنی شرکت کنندگان 29 سال بود که حدود 15 درصد از آنها در سنین بالا باردار شده بودند.

غلظت متوسط ​​قرار گرفتن در معرض PM2.5، سولفات و OM در گروه GDM در مقایسه با گروه غیر GDM بیشتر بود. همبستگی قوی بین غلظت‌های PM2.5، OM، BC، سولفات، نیترات و آمونیوم مشاهده شد. استحکام همبستگی ها با حذف موارد پرت و انجام یک تحلیل حساسیت تایید شد.

پس از تعدیل عوامل مخدوش کننده، قرار گرفتن در معرض غلظت های بالاتر PM2.5 در سه ماهه اول با افزایش خطر GDM تا 9.2٪ همراه بود. هنگامی که این خطر بر اساس ترکیبات PM2.5 طبقه بندی شد، افزایش خطر GDM برای سولفات، نیترات، آمونیوم، OM، و BC به ترتیب 8.6٪، 11.6٪، 11.1٪، 9.7٪ و 8.5٪ بود.

محققان دریافتند که قرار گرفتن در معرض PM2.5، سولفات، نیترات، آمونیوم،OM  و BC بین سه ماهه اول و دوم بارداری و همچنین قرار گرفتن در معرض PM2.5، نیترات، آمونیوم و OM در سه ماهه دوم نیز خطر ابتلا به دیابت را افزایش می دهد.

پس از تعدیل عوامل مخدوش کننده، نقاط عطف(inflection points) بین غلظت PM2.5، OM، وBC  و خطر GDM در سه ماهه دوم کمترین میزان بود. علاوه بر این، نقاط عطف بین غلظت سولفات، نیترات، و آمونیوم و خطر GDM در سه ماهه اول تا دوم کمترین میزان بود. رابطه بین قرار گرفتن در معرض OM، آمونیوم، نیترات و PM2.5 و خطر GDM در سه ماهه اول غیر خطی بود.

ارتباط قابل توجهی بین PM2.5، نیترات، سولفات، آمونیوم، OM، و قرار گرفتن در معرض BC و خطر GDM در زیر گروه های مبتلا به کم خونی، حاملگی غیر اول، زیر گروه جنسی نوزاد، مشاهده شد. یک الگوی خطر GDM بالاتر نیز بین سه ماهه اول و دوم و همچنین زیر گروه سه ماهه دوم مشاهده شد. یک تعامل بر اساس زیر گروه سنی تنها بین قرار گرفتن در معرض OM، سولفات، و BC در سه ماهه ی اول و خطر GDM مشاهده شد.

نتیجه گیری

قرار گرفتن در معرض BC و سولفات در طول سه ماهه دوم با خطر GDM ارتباط منفی دارد، در حالی که قرار گرفتن در معرض PM2.5 و ترکیبات آن در سایر مراحل بارداری با افزایش خطر GDM همراه است. شناسایی این نقاط عطف حیاتی، پیامدهای مهمی برای مداخلات بهداشت عمومی دارد که می تواند برای جلوگیری از دیابت بارداری، تدوین و اجرا شود.

منبع:

https://www.news-medical.net/news/20240822/Study-links-fine-particulate-matter-exposure-to-increased-risk-of-gestational-diabetes.aspx